/ Jezus

Panie przymnóż nam wiary

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Niepodobna, żeby nie przyszły zgorszenia; lecz biada temu, przez którego przychodzą.
Byłoby lepiej dla niego, gdyby kamień młyński zawieszono mu u szyi i wrzucono go w morze, niż żeby miał być powodem grzechu jednego z tych małych. Uważajcie na siebie.
Jeśli brat twój zawini, upomnij go; i jeśli żałuje, przebacz mu.
I jeśliby siedem razy na dzień zawinił przeciw tobie i siedem razy zwróciłby się do ciebie, mówiąc: „Żałuję tego”, przebacz mu».
Apostołowie prosili Pana: «Przymnóż nam wiary».
Pan rzekł: «Gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, powiedzielibyście tej morwie: „Wyrwij się z korzeniem i przesadź się w morze”, a byłaby wam posłuszna».

Łukasza 17,1-6.

Ewangelia dnia dzisiejszego zwraca naszą uwagę na fakt, że nawet najbliżsi uczniowie Jezusa byli … tylko ludźmi i również grzeszyli oraz mieli gorsze momenty. Spróbujmy sobie wyobrazić apostołów, którzy chodzą często w miejsca, w których wcale nie są mile widziani. Widzą i doświadczają szeregu zła, zgorszenia, nienawiści i odrzucenia. Apostołowie proszą Pana „*Przymnóż nam wiary”, *ponieważ mimo doświadczenia i ujrzenia na własne oczy, wielu cudów Jezusa, nadal pozostają tylko ludźmi i wiedzą doskonale, że sami są narażeni na słabości ludzkiego ciała i umysłu.

My – dzisiejsi uczniowie Jezusa – również powinniśmy prosić Go, aby przymnażał nam wiary, ponieważ bez Jezusa i naszej wiary w Niego, nie jesteśmy sobie w stanie poradzić z naszymi słabościami.

Drugi bardzo ważny temat, który porusza dzisiejsza Ewangelia dotyczy przebaczenia. Mając już na uwadze słabości z jakimi zmaga się człowiek, powinniśmy przebaczyć drugiej stronie, a jeszcze wcześniej upomnieć ją. Gdy widzimy, że osoba, która nas zraniła żałuje, przebaczmy jej i nie wypominajmy jej zawinienia. Jak często mówimy, że wybaczamy i nie pamiętamy, a gdy emocje biorą górę, to wypominamy drugiej osobie jej zawinienia? Czyniąc w ten sposób, otrzymujemy bardzo wyraźny sygnał, że dana sytuacja lub konflikt, nadal mocno w nas jest i nie przebaczyliśmy drugiej stronie.

Tylko wtedy gdy pokrzywdzony realnie przebaczy sprawcy, który dopuścił się zgorszenia, jest możliwa naprawa relacji. Natomiast sposobem na otrzymanie przebaczenia jest przemiana sposobu myślenia i postawy sprawcy zgorszenia. Żałowanie, pokuta to odczuwanie skruchy, zmiana sposobu myślenia w ocenie zdarzenia.

Jezus mówi, że wiara jego uczniów – czyli nas samych – powinna być tak silna, aby mogła wyrwać morwę (korzenie czarnej morwy rozrastają się we wszystkie strony, co sprawia, iż trudno jest usunąć to drzewo wraz z korzeniami).

Zadaj sobie dziś pytanie: jak mocna jest moja wiara? Czy jest ona w stanie wyrwać morwę, którą dla mnie są moje największe słabości, które nie pozwalają mi w pełni przylgnąć do Boga i sprawiają, że często liczę na własne siły i umiejętności? Panie przymnóż nam wiary, Amen!

Panie przymnóż nam wiary
Share this